Łobez Kościół parafialny pw Najśw. Serca Pana Jezusa

Kościół zorientowany, dawniej usytuowany w sąsiedztwie rynku, ufundowany został w XV w. przez Borków. Przez stulecia istnienia nierzadko nękały go pożary. Po zniszczeniach wojennych z marca 1945 r. odbudowany został w 1949 r. dzięki osobistym staraniom księdza proboszcza Władysława Farona (pochowanego na łobeskim cmentarzu).

Trójnawowa późnogotycka świątynia remontowana była w latach 1829-1831 oraz 1972-1974. Prezbiterium zdobią 3 współczesne witraże: Ukrzyżowanie, Jan Paweł II i św. Faustyna. Pod oknami prezbiterium wykonano cztery sceny biblijne w technice sgraffito. Wysoko, tuż nad łukiem tęczowym wieńczącym prezbiterium, zawieszony jest średniowieczny krucyfiks, cudownie odnaleziony podczas odbudowy kościoła ze zniszczeń wojennych. Pod oknami nawy głównej widnieją freski z 1969 r., odnowione w 2001 r., przedstawiające sceny z Nowego Testamentu. W kościele są relikwie bł. Faustyny. Od strony zachodniej do korpusu w 1831 r. dostawiono trójkondygnacyjną wieżę z głazów narzutowych, o cechach neogotyckich, zwieńczoną ośmiobocznym hełmem.

Kościół został poświęcony 8.10.1949 r. pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Erygowana w 1964 r. parafia obejmuje filie w Dobieszewie, Grabowie, Karwowie (gmina Łobez) oraz Karnicach i Strzmielu (gmina Radowo Małe).