WSPÓLNOTY
Szczeciński kapłan-męczennik zostanie wyniesiony na ołtarze
Pracujący w Szczenie w latach 1941-43 m. in. jako kapelan Szpitala św. Karola Boromeusza, ks. Karol Lampert, zostanie 13 listopada 2011 r., w austriackim Dornbirn, ogłoszony błogosławionym męczennikiem za wiarę.
Wyjazd na uroczystości beatyfikacyjne kapłana-meczennika do Dorbirn w Austrii organizuje parafia pw. św. Jana Chrzciciela w Szczecinie (ul. Bogurodzicy), gdzie m. in. pracował duszpastersko ks. Karol Lampert.
Diecezjalne dziękczynienie za beatyfikację Sługi Bożego Karola Lamperta odbędzie się 26 listopada (sobota) 2011 r. w Bazylice św. Jana Chrzciciela w Szczecinie. Rozpoczęcie uroczytości o godz. 15.00. Uroczysta Msza Święta z udziałem Biskupa Feldkirch (Austria) oraz Arcybiskupa Metropolity Berlina, o godz. 16.20.
Droga życiowa Sługi Bożego ks. prałata dr. Karola Lamperta
Urodził się 9 stycznia 1894 r. jako najmłodsze z 7 dzieci rolnika Franza Xavera Lamperta [1854-1910] w Göfis. W 1914 r. Karol Lampert zdaje maturę i wstępuje do Książęco-Biskupiego Seminarium Duchownego w Brixen.
12 maja 1918 roku otrzymuje z rąk księcia- biskupa dr. Franza Eggera (1836-1918) święcenia kapłańskie w katedrze w Brixen. Następnie zostaje posłany jako wikariusz do parafii pw. Św. Marcina w Dornbirn, gdzie poświęca się głównie pracy z młodzieżą.
W1930 r. zostaje skierowany przez biskupa dr. Sigismunda Waitza (1864-1941) do Rzymu na studia z zakresu prawa kanonicznego, które wieńczy doktoratem w 1935 r. Otrzymuje tytuł prałata i adwokata Świętej Roty Rzymskiej.
W 1935 r. wraca do Innsbrucka w celu utworzenia kościelnego sądu małżeńskiego dla apostolskiej administratury Innsbruck-Feldkirch. Zostaje mianowany oficjałem.
W roku 1939 nowym administratorem apostolskim dla Innsbrucka-Feldkirch zostaje biskup dr Paul Rusch (1903-1986), który 15 stycznia 1939 roku mianuje Karola Lamperta wikariuszem generalnym administratury apostolskiej. Naczelnik okręgu Franz Hofer całkowicie odrzuca tę nominację. Nowy wikariusz generalny zajmuje zdecydowaną postawę wobec nazistów i broni praw Kościoła. Sprzeciwia się administracyjnemu nakazowi umieszczania emblematów faszystowskich we wnętrzach kościołów. W następstwie takiej postawy ks. Karol Lampert roku 1940 zostaje trzykrotnie aresztowany przez gestapo w Innsbrucku. Pod koniec sierpnia 1940 roku został osadzony w obozie koncentracyjnym Dachau, następnie w Sachsenhausen i znów w Dachau, skąd zostaje zwolniony w dniu 1 sierpnia 1941 r. Dnia16 sierpnia 1941 r. przybywa do szpitala Sióstr Boromeuszek w Szczecinie ( Fundacja św. Karola Boromeusza) przy dzisiejszej al. Wyzwolenia 52. Opiekuje się chorymi, rozwija duszpasterstwo młodzieży przy parafii św. Rodziny (utworzonej przy kościele szpitalnym boromeuszek). Opiekuje się katolickimi żołnierzami wermachtu z Austrii i Śląska, otacza opieką polskich robotników przebywających na przymusowych robotach. Pomaga duszpastersko w innych kościołach katolickich: w dzisiejszej bazylice św. Jana Chrzciciela w Szczecinie, w Borzysławcu k. Goleniowa, w Zinnowitz na wyspie Uznam, w Parchimie.
4 lutego 1943 roku w ramach akcji Fall Stettin aresztowano grupę księży, katolików świeckich i zakonnic. Był w śród nich kapelan szpitala św. Karola Boromeusza w Szczecinie ks. Karol Lampert oskarżony o szpiegostwo na rzecz aliantów. Mimo intensywnych przesłuchań i tortur pozostaje niezłomny. Na propozycję zwolnienia w zamian za porzucenie Kościoła i kapłaństwa odpowiada: „Kocham mój Kościół. Pozostanę wierny mojemu Kościołowi oraz stanowi kapłańskiemu: Stoję za Chrystusem i kocham Jego Kościół!“
20 grudnia 1943 roku wydano pierwszy wyrok śmierci na ks. Karola Lamperta. W związku z wewnętrznymi sporami sądu wyrok zostaje odroczony. Sprawę przekazano 14 stycznia 1944 roku sądowi wojennemu w Torgau.
Tuż przed wydaniem wyroku skazującego ks. Lamperta na śmierć, dnia 28 lipca 1944 roku samobójstwo popełnił sędzia sztabu generalnego Werner Lueben, oświadczł on: „Nie chodzi w tym przypadku o 'zbrodniarzy' ani o 'aspołeczne elementy'. Ich jedynym tragizmem jest to, że są katolickimi księżmi!“ Wyrok śmierci zostaje ostatecznie zatwierdzony 8 września 1944 roku i wykonany 13.11.1944 r. o godzinie 16 w więzieniu w Halle. W chwili egzekucji ks. Karol Lampert zdołał jeszcze wypowiedzieć słowa: „Jezus-Maryja…!”. Urna z jego doczesnymi szczątkami została złożona na cmentarzu przy kościele pw. Św. Gertrudy w Halle. Po czterech latach, 14 listopada 1948 roku urna została uroczyście przeniesiona do Göfis, rodzinnej miejscowości kapłana męczennika. Umieszczono ją przy wejściu do starego kościoła parafialnego.
Dnia 1 października 1998 roku biskup diecezji Feldkirch dr Klaus Küng rozpoczął proces beatyfikacyjny Ks. Karola Lamperta.
27 czerwca 2011 roku Papież Benedykt XVI podpisał dekret o męczeństwie in odium fidei Sługi Bożego ks. Karola Lamperta , wyznaczając datę beatyfikacji na dzień 13 listopada 2011 roku.
|
Diecezja w sieci...
